Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007

Καλημέρα, καλημέρα....

... και καλό μήνα σε όλο τον κόσμο. Είδα ένα μήνυμα του αγαπημένου μου domino, ότι με αναζήτησε και πολύ συγκινήθηκα. Αλλά να, έλειπα... Όχι εκτός Ελλάδος, αλλά εκτός... υπολογιστή... Έπιασα και δουλειά... Για την ακρίβεια, όχι ακριβώς δουλειά, αλλά κάτι τύπου μερικής απασχόλησης και δεν είχα και πολύ χρόνο. Άσε που είχα πάθει, και αυτό πως το λένε στα ελλήνικος..., όταν δεν έχεις όρεξη να γράψεις ή να πεις τίποτα... Δεν ξέρω βρε αδέρφια, αλλά αυτός ο καιρός με καταθλίβει. Χώρια που η υγρασία εδώ στο νησί πρέπει να έχει διαβρώσει όλα μου τα καλώδια και μου φαίνεται ότι το πάω για βραχυκύκλωμα!!! Θα προσπαθήσω να το αποφύγω πάντως...

Η δουλειά που σας έλεγα, εν τω μεταξύ... Έχω αναλάβει να διαβάζω ένα κοριτσάκι τετάρτης δημοτικού. Παιδιά, στ' αλήθεια έχει πάρα πολλή πλάκα. Το τι ακούνε τα ωραία με δεκάδες τρύπες αυτιά μου, άλλο να σας το λέω.. Ήθελα πραγματικά να ξέρω τι υπάρχει μέσα σ' ένα τέτοιο κεφάλι. Γιατί προφανώς έχω ξεχάσει τα δικά μου. Πώς σκεφτόμουν, τι έγραφα στις εκθέσεις, πώς μίλαγα. Έχει μπουρδουκλώσει την ιστορία για παράδειγμα με προσωπικά της βιώματα, κι εκεί που σου λέει, ας πούμε, για τις αποικίες των αρχαίων Ελλήνων, σου πετάει και κάτι για τη μαμά και τον μπαμπά της. Πολλή πλάκα. Και πώς να γελάσεις κι όλας. Δεν κάνει. Στο μεταξύ, άμα της βάζω κάτι, έτσι λίγο πιο δύσκολο από τα καθημερινά, αρχίζει και παθαίνει πονοκεφάλους ξαφνικούς και κοιλόπονους. Μόλις σταματήσω να την εξετάζω, επανέρχεται πλήρως. :Αφασία η μικρή


Ανάψαμε και τζάκι. Όχι τώρα, έχει καμιά δεκαριά μέρες. Άντε και καλό χειμώνα...