Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

Βγάζεις άκρη;;;; (ανταπόκριση από Σπέτσες)

Στις πολύ μικρές κοινωνίες τελικά ανακαλύπτει κανείς πόσο ανύπαρκτο είναι το κράτος, οι αρχές γενικότερα. Βρίσκομαι στις Σπέτσες περίπου 2,5 μήνες και αυτά που βλέπω και διαπιστώνω καθημερινά είναι άνευ προηγουμένου. Ούτε λιμεναρχείο υπάρχει ούτε αστυνομία και ας μην πω για το Δήμο καλύτερα...
Εδώ, όπως πολλοί γνωρίζουν, ως μέσο συγκοινωνίας χρησιμοποιούνται εκτός από τα ταξί ξηράς και τα θαλάσσια. Προφανώς οι οδηγοί-καπετάνιοι θα πρέπει να υπόκεινται και αυτοί σε κάποιους υποτυπώδεις ελέγχους. Για παράδειγμα να μην είναι τύφλα στο μεθύσι. Κι όμως υπάρχουν οδηγοί-καπετάνιοι που πίνουν του σκασμού και μετά σαν να μη συμβαίνει τίποτα πιάνουν το τιμόνι και την τύχη των επιβατών στα χέρια τους και ... ο Θεός βοηθός. Και όχι μόνο αυτό. Έχω δει με τα μάτια μου οδηγό-καπετάνιο να βάζει τη βοτκίτσα του σε πλαστικό ποτήρι, από αυτά που βάζουν τον καφέ, και να το παίρνει μαζί του να την πιει εν πλω. Καλό ε;; Σας έχω και καλύτερο. Κάτι που συνέβη εχθές το βράδυ ή μάλλον τα ξημερώματα. Ο συγκεκριμένος οδηγός-καπετάνιος είχε πιει τον Αργοσαρωνικό κι επειδή δεν μπορούσε να οδηγήσει έδωσε τα κλειδιά του σκάφους να μεταφέρει τους επιβάτες στην Κόστα ο βοηθός του, ένα παιδί γύρω στα 15. Δεύτερος στη σειρά ένας άλλος, βλέποντας την όλη κατάσταση παίρνει τα κλειδιά από τον πιτσιρικά και καλεί το λιμενικό. Κάποια στιγμή εδέησαν οι λιμενικοί να φανούν και το μόνο που είπαν ήταν ''και καλά εμείς τι θέλεις να κάνουμε τώρα. Αν είναι κάνε του μήνυση και βλέπουμε...'' Και ρωτώ εγώ τώρα. Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;
Και αυθαιρεσίες βέβαια δεν γίνονται μόνο όσον αφορά στα θαλάσσια ταξί. Μεγαλύτερες γίνονται στα καΐκια Είτε αυτά που κάνουν το δρομολόγιο Κόστα-Σπέτσες και το ανάποδο είτε αυτά που μεταφέρουν κόσμο στις παραλίες. Κατ' αρχάς αυτοί που τα δουλεύουν είναι όλοι συνταξιούχοι και δεν έχουν τις απαραίτητες άδειες. Σύμφωνοι, το κάνουν για ένα έξτρα εισόδημα, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει και κάποιο όριο; Επιπλέον δεν κόβουν αποδείξεις. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι βάζουν και περισσότερο κόσμο απ' όσο πραγματικά χωράνε. Ένα χάος, ένα μπάχαλο. Αλλά κανείς δε λέει τίποτε. Ούτε καν αυτοί που στην πραγματικότητα ζημιώνονται: τα ταξί θαλάσσης (προφανώς όχι τα ίδια τα ταξί, αλλά οι οδηγοί-καπετάνιοι τους...). Οπότε αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται, θα νοιαστούν οι ίδιοι; Και γίνεται στο λιμάνι πανζουρλισμός.
Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι το ψάρι βρωμάει απ' το κεφάλι. Είναι πραγματικότητα. Οι περιπολίες του λιμενικού είναι ελάχιστες, ειδικά το βράδυ ανύπαρκτες. Τις μόνες στιγμές που βλέπεις κάποιον από το λιμενικό είναι όταν έρχεται κάποιο πλοίο. Έρχεται, βλέπει και φεύγει. Από που να βγάλεις άκρη και σε ποιόν ν' απευθυνθείς.
Γι' αυτό τα πράγματα δεν πάνε μπροστά. Γι' αυτό ο τουρισμός μειώνεται και μετά όλοι κλαίγονται. Εμ, λογικό δεν είναι; Και εάν και η συμπεριφορά των επαγγελματιών δεν είναι η πρέπουσα, τότε έρχεται και δένει το γλυκό. Όταν έχει πολύ κόσμο γκρινιάζουν γιατί δεν ξεκουράζονται και τρέχουν και δεν φτάνουν και ότι ο κόσμος είναι τρελός και ζητάει ότι του κατέβει. Όταν δεν έχει πάλι γκρινιάζουν γιατί δεν έχει δουλειά. Βγάζεις άκρη; Το χειρότερο είναι που και οι νεότεροι αντί να προσπαθούν για το καλύτερο, αρχίζουν με τον καιρό και αποκτούν τον τρόπο των μεγαλύτερων, που πιστέψτε με είναι απαράδεκτος. Βέβαια, για να μην αφορίσω και όλους, υπάρχει μια ισχνή μειοψηφία που προσπαθεί να διατηρήσει ένα επίπεδο και τα καταφέρνει. Μακάρι μόνο να μην τους πάρει και αυτούς τους λίγους η μπάλα...
Υ.Γ. Προφανώς μαθεύτηκε, αλλά ας το αναφέρω κι εγώ: φέτος δεν θα πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις της Αρμάτας. Δόθηκε γραμμή από τη Νομαρχεία Πειραιά, αυτή πληρώνει άλλωστε τα περισσότερα, και τα χρήματα θα δοθούν στους πυρόπληκτους. Μακάρι να πιάσουν τόπο και να πάνε εκεί που πρέπει...

Δεν υπάρχουν σχόλια: