Υπομονή...

Αλήθεια πώς τον έλεγαν εκείνον τον... της Παλαιάς Διαθήκης ή της Καινής (;;;), Ιώβ τον έλεγαν;;;; Που έκανε λέει πολλή υπομονή κι έχει βγει και η ρήση ιώβεια υπομονή;;; Ε, σε λίγο θα βγει και με το όνομά μου...

Τον τελευταίο καιρό το μόνο που κάνω και το μόνο από το οποίο έχω άφθονο είναι αυτό: υπομονή. Τις τελευταίες εβδομάδες μία λέξη αναβοσβήνει στο μυαλό μου, σαν από νέον: υπομονή. Ένα τραγούδι μου έρχεται να σιγοψιθυρίσω, σαν άλλη Αλίκη Βουγιουκλάκη: "κάντε υπομονή κι ουρανός θα γίνει πιο γαλανόοοοοοος".

ΩΣ ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΜΟΥ ΛΕΤΕ;;;;;

Όταν κάθε μέρα γίνεται κι από κάτι καινούριο, όταν δε σε αφήνουν ν' αγιάσεις. Όταν έχεις όλη την καλή διάθεση, αλλά τελικά την έχεις μόνο εσύ. Τότε τι γίνεται;;;

Και καλά εγώ. Τον άλλο πώς θα τον μαζέψω;;;

Μάλλον δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Ας προσπαθήσω να σας εξηγήσω, μπας και με βοηθήσετε κι όλας. Εμείς που λέτε βρισκόμαστε σε ένα ωραιότατο μέρος και δουλεύουμε ωσάν σκυλιά για να τα βγάλουμε πέρα. Σε καινούριο τόπο βρισκόμαστε, περιμέναμε κάποιες αντιδράσεις, ακόμα και πόλεμο (μην το γελάτε καθόλου, στις κλειστές κοινωνίες όλα επιτρέπονται!!!). Ωστόσο, εμείς επιλέξαμε ετούτο εδώ το μέρος, κυρίως γιατί είχαμε φίλους, γιατί περνούσαμε ωραία, όποτε ερχόμασταν για διακοπές, και γιατί οι συνεργάτες μας μάς είχαν πείσει ότι και τη βοήθειά τους θα έχουμε και την αμέριστη συμπαράστασή τους, αλλά πάνω απ' όλα τη φιλία τους. Αμ, πριτς...

Όπως αποδείχθηκε τελικά, αυτοί ήταν που μας την έφεραν πρώτοι. Και στη δουλειά, αλλά το χειρότερο στην προσωπική σχέση. Επαναλαμβάνω ότι εγώ τα περίμενα όλα, αλλά αυτό με έχει καταστενοχωρήσει. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά δεν ξέρω και πώς να αντιδράσω. Προσπαθώ να φερθώ με τρόπο διπλωματικό θα έλεγα, για το καλό της δουλειάς - το ομολογώ- γιατί κουραστήκαμε πάρα πολύ γι' αυτήν και ακόμα θέλουμε λίγο καιρό για να ορθοποδήσουμε και είναι κρίμα στην τελική, αν η άλλη πλευρά δε γουστάρει άλλο, να είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα δώσουμε την κλωτσιά για να τα διαλύσουμε όλα.

Από την άλλη όμως, μη μας περνάνε και για μαλάκες. Έχουμε ανεχθεί πολλά, έχουμε βοηθήσει αυτούς και τους οικείους τους ακόμη περισσότερο και βλέπεις ότι στο τέλος τίποτα δεν εκτιμάται. Βάζουν το κεφάλι κάτω, για θέμα που δεν τους αφορά κι όλας, και όποιον πάρει ο χάρος.

Ας μην αναφερθώ βέβαια στο αγαπημένο σπορ των ανθρώπων εδώ: ελ κουτσομπολιό. Ω, ναι!!! Σε λίγο θα γίνει και ολυμπιακό άθλημα, δεν το ξέρατε;;;; Κι εμένα είναι το χειρότερό μου. Και δε μιλάω βέβαια για το απλό, αθώο κουτσομπολιό, που όλοι κάνουμε, έτσι για να 'χαμε να λέγαμε, για να γελάμε. Μιλάω για το κακεντρεχές, γι' αυτό που σκοπό έχει να βλάψει, ν' ανακατέψει, να χαλάσει σχέσεις. Αυτό πώς το παλεύεις; Ειδικά άμα ο άλλος είναι κατηγορία βαρέων βαρών κι εσύ είσαι στα τσικό;;;; Γυρνάς την πλάτη κι από 'δω παν κι οι άλλοι. Σωστά; Και περιμένεις κάποια στιγμή να λάμψει η αλήθεια και να βρεις το δίκιο σου!!! (τι είπα πάλι η άτιμη...)

Επίσης, και θέλω να το τονίσω αυτό και να με πιστέψετε, ποτέ μου δεν πίστευα σε μάτια και γλωσσοφαγιές. Με θεωρώ λογικό άνθρωπο, που σκέφτεται και προσπαθεί να δίνει απαντήσεις σε διάφορα φαινόμενα με σοβαρότητα και με βάση τη λογική. Όμως τον τελευταίο καιρό, δυστυχώς, ορισμένες καταστάσεις αρχίζουν να με πείθουν ότι τα πράγματα μπορεί να είναι κι αλλιώς. Πώς γίνεται λοιπόν με ορισμένους ανθρώπους, ακόμα και τα λουλούδια που θα κοιτάξουν (και που δεν είναι δικά τους, αλλά θα τα ήθελαν για δικά τους) να μαραίνονται;;; Κι αλήθεια λέω... Πώς γίνεται με το που θα μπαίνουν σ' ένα αυτοκίνητο, που δεν είναι δικό τους, και που έχουν κι ένα θεματάκι με τον οδηγό, το αυτοκίνητο να χαλάει; Να μπαίνουν σ' 'ενα σπίτι, που έχουν ένα θεματάκι με τον ιδιοκτήτη του, και να χαλάνε τα υδραυλικά του (του σπιτιού, όχι του ιδιοκτήτη) και να γίνεται ... άλλος με τη βάρκα μας;;; Πώς γίνεται να συστήνουν εστιατόριο-σουβλακερί σε ανθρώπους, με τους οποίους, όπως είπαμε έχουν ένα θεματάκι, κι αυτοί να βγάζουν το βράδυ, εναλλάξ, αγκαλιά με την τουαλέτα;;; Γελάτε;;;; Ε, κατά βάση, για γέλια είναι. Αλλά δεν αρχίζεις να το ξανασκέφτεσαι, ότι μήπως είναι γρουσούζηδες;;; Και πόσα ματόχαντρα και σκόρδα πια να βάλεις. Ούτε για τον κόμη Δράκουλα τόσα. Σε λίγο κανείς δεν θα μας πλησιάζει απ' την μπόχα. Αυτό βέβαια έχει και τα καλά του... Ξέρεις, εκείνη η γρίπη που γονάτισε όλη την Ελλάδα;;; Ε, εμάς, ούτε απ' έξω....

Ουφ, τα' πα και ... τα' πα (όχι δεν ξεθύμανα!!!)

Προς το παρόν υπομονή. Κι άμα ακούσετε καμιά έκρηξη, τρεχάτε να κρυφτείτε, από εμάς θα 'ναι, μη σας πάρουν τα σκάγια...

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΤΙ ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ

Την παρακάτω απεγνωσμένη παράκληση την έστειλε η κυρία Πλέσσα Ειρήνη.
"ΒΟΗΘΕΙΑ.ΣΑΣ ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΣΑΝ ΜΑΝΑ. ΣΤΙΣ 17-2-2007 ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΡΙΣΟΣ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ 30 ΩΡΑ 17 ΚΑΙ 15 ΕΓΙΝΕ ΕΝΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ 23 ΕΤΩΝ. ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΟ JEEP ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ STOP ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ. ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ. ΜΟΛΟΝΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 2102029145 ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ. ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ."

Το συμβάν είναι πραγματικό. Το "πρόχειρο τετράδιο" επικοινώνησε με την οικογένεια του άτυχου νεαρού. Το πρόσφατο συμβάν με το citroen saxo και η συμβολή του διαδικτύου στην ανακάλυψη του ενόχου είναι που προέτρεψε την κυρία Ειρήνη και την οικογένεια της να ζητήσει την βοήθεια μας. Αναδημοσιεύστε το, στα blog σας. Ίσως κάποιος αναγνώστης σας να μπορέσει να βοηθήσει. Η οικογένεια, μου έδωσε και δυο e-mail, επικοινωνίας στα οποία μπορείτε, επίσης, να στείλετε πληροφορίες. blessinho@yahoo.gr και marakimata@yahoo.gr.Όποιος γνωρίζει κάτι, ας επικοινωνήσει άμεσα!

(Αντιγραφή από το "πρόχειρο τετράδιο")

Παράλειψη...

στην αφιέρωση που έκανα στο προηγούμενο ποστ ξέχασα ν' αναφέρω ότι το τραγούδι είναι των Mazoo and the zoo. Παράλειψή μου, αλλά από τη βιασύνη μου να το "ανεβάσω" και τη χαρά μου όταν το κατάφερα, ξέχασα να το σημειώσω...

Αφιερωμένο!!!!

Ακολουθώντας τις οδηγίες της mamma (mia!!!!) ανέβασα το αγαπημένο μου αυτής της περιόδου... Είναι έκπληξη για όποιον θέλει να το ακούσει, γι' αυτό και το ονόμασα surprise, να μη σας προκαταβάλω δηλαδή... Ελπίζω να τα κατάφερα...

Για άλλους θα είναι ηλίθιο, για άλλους αστείο, για άλλους παιδικό... εμένα όμως μου αρέσει και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

http://www.snapdrive.net/files/521790/surprise.wma

τσίου...

Βούτυρο στο ψωμάκι τους

Σήμερα το πρωί, κατά τις 10.30 δηλαδή, όχι και αξημέρωτα, άνοιξα λίγο την τηλεόραση, περισσότερο από συνήθειο, παρά για να δω κάτι. Τσουπ, ξεπρόβαλε το θεματάκι. Τελικά λέει το παιδί είναι του Πασχάλη. Ποιό παιδί ρε παιδιά;;;; και ποιανού Πασχάλη;;;; Έπαθα σοκ. Και δώς του οι συνδέσεις, και οι τηλεφωνικές επικοινωνίες, με τη μάνα του παιδιού Πασχάλη, με το δικηγόρο της μάνας του παιδιού Πασχάλη, με το δικηγόρο του Πασχάλη, με τη γυναίκα του Πασχάλη, με τον Πασχάλη. (Τελικά κατάλαβα, ποιανού Πασχάλη. Του τραγουδιστή... "όταν πηγαίναμε μαζί σχολείοοοοοοο". Κι εγώ που νόμιζα, του Πασχάλη του χήνου, από τα μίκυ μάους... - αλήθεια, Πασχάλη δεν τον λένε;;)

ΚΑΙ ΤΙ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΕΜΕΝΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και μετά σου λέει ότι ο λαός έχει προβλήματα, ότι τα πράγματα πάνε απ' το κακό στο χειρότερο, ότι.... ότι.... ότι....

Ρε τι λέτε ρε... Με τι ασχολείστε.... Εδώ τελικά αποδείχθηκε ότι ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ κι εσείς βαυκαλίζεστε με άνευ σημασίας θέματα...

Πάντως είναι η καλύτερη των δημοσιογράφων. Όχι όλων, αυτών που ασχολούνται με ... πως να το χαρακτηρίσω... καλλιτεχνικό ρεπορτάζ;;; Έστω καλλιτεχνικό. Βούτυρο στο ψωμάκι τους. Εκεί που θα ασχολιόνταν με το που πέρασε ο κάθε διάσημος τις διακοπές του, με το αν ή όχι είναι καυτές οι νύχτες στην Αράχοβα ή στα 5-6-7 πηγάδια (ποτέ δεν θυμάμαι πόσα είναι αυτά τα πηγάδια...), βρήκαν θεματάκι. Άφησαν το Λαζόπουλο (ευτυχώς Παναγία μου, δεν αντέχεται άλλο η φρενίτιδα αυτή: τα παιδικά χρόνια του Λ., τα εφηβικά, τα πανεπιστημιακά, η μάνα του, το παιδί του, οι εχθροί και οι φίλοι του.... ΕΛΕΟΣ!!!!) και έπιασαν τον Πασχάλη. Άντε να δούμε. Θα μου πεις κλείσε την τηλεόραση. Την έκλεισα, αλλά και τώρα που την ξανάνοιξα, πάλι τα ίδια λένε. Και ήθελα να ρωτήσω και κάτι. Αυτή η μάνα του παιδιού Πασχάλη απ' το πρωί, απ' όσο καταλαβαίνω, μιλάει από κανάλι σε κανάλι. Αυτό το παιδάκι (του Πασχάλη, μην ξεχνιόμαστε) τι κάνει; Έφαγε; Ξεσκατίστηκε; Πλύθηκε; Τι;;;;;;;; Χώρια που θα της έχει γίνει και το κεφάλι καζάνι. Το φαντάζεστε; Μιλάει ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο, και όχι μόνο αυτό, αλλά λέει και ακριβώς τα ίδια πράγματα. Τσ, τσ, τσ... βαρετό.

Άντε... και καλή χρονιά να έχουμε...

(η αλήθεια είναι ότι άλλο πράγμα ήθελα να γράψω, αλλά δεν άντεχα, έγκωσα η γυναίκα...)

Καλημέρα και καλή χρονιά

Πολύ μ' αρέσουν αυτές οι ευχές δεδομένου πάντα ότι όποιος τις λέει τις εννοεί. Εγώ λοιπόν που τις εννοώ θα τις λέω μέχρι ... όποτε.

Και να ρωτήσω κάτι, και σας παρακαλώ ας μου απαντήσει κάποιος, γιατί είμαι και ψιλοάρρωστη και ας μου κάνετε τη χάρη. Θέλω ν' ανεβάσω ένα μουσικό κομμάτι, που το έχω αποθηκευμένο στον υπολογιστή μου. Πώς μπορώ να το κάνω;;;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

HAPPY NEW YEAR ! ! !

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ! ! !